Norma PN-N-01256-5:1998 – zasady montażu

Norma PN-N-01256-5:1998 – zasady montażu

5 października 2017

Znaki bezpieczeństwa w budynkach czy na terenie innych obiektów muszą odpowiadać obowiązującym normom. Jednak nie jest to jedyne obostrzenie. Takie znaki muszą być również prawidłowo rozmieszczone. Sposób, w jaki należy umieszczać znaki ewakuacyjne i znaki ochrony przeciwpożarowej, określa Polska Norma PN-N-01256-5:1998.

Dla przypomnienia, w Polsce dla znaków ochrony przeciwpożarowej obowiązuje norma PN-EN ISO 7010:2012, a dla znaków, które służą oznakowaniu dróg ewakuacyjnych – PN-EN ISO 7010:2012 oraz PN-92-N-01256-02.

Norma PN-N-01256-5:1998 – Zasady umieszczania znaków bezpieczeństwa na drogach ewakuacyjnych i przeciwpożarowych

Dobrze oznakowane drogi pożarowe i ewakuacyjne stanowią bardzo ważny element bezpieczeństwa w każdym budynku. Drogi pożarowe powinny być zorganizowane i oznaczone w taki sposób, by jednostki straży pożarnej mogły szybko dotrzeć do miejsca pożaru w celu podjęcia akcji gaśniczej. Natomiast rozmieszczenie znaków na drogach ewakuacyjnych ma na celu zapewnienie szybkiej i bezpiecznej ewakuacji wszystkich osób, które przebywają w budynku.

rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów możemy przeczytać, że znaki ewakuacyjne obowiązkowo powinny znaleźć się na terenie budynków, które posiadają co najmniej dwa wyjścia (z wyłączeniem budynków mieszkalnych). Umieszczone znaki muszą dostarczać informacji niezbędnych do przeprowadzenia sprawnej ewakuacji. Przepisy nie mówią natomiast o minimalnych czy maksymalnych odstępów między znakami – ważne, by umieszczone były w miejscach, które mogą budzić wątpliwość, co do dalszego kierunku drogi ewakuacyjnej i jasno wskazywały dalszy kierunek ewakuacji.

Na jakiej wysokości powinny być umieszczone znaki bezpieczeństwa?

Norma PN-N-01256-5:1998 definiuje, na jakiej wysokości powinny znajdować się poszczególne rodzaje znaków bezpieczeństwa. Znaki zawieszone na ścianach powinny znajdować się 150 – 200 cm od podłoża, natomiast znaki zawieszane – powyżej 200 cm od podłoża.

Rodzaje znaków ewakuacyjnych

Według normy PN-N-01256-5:1998, w zależności od charakteru pomieszczenia oraz jego oświetlenia, drogi ewakuacyjne można oznaczać:

  • Znakami ewakuacyjnymi fotoluminescencyjnymi – takie znaki można stosować tam, gdzie występuje oświetlenie dzienne i/lub elektryczne podstawowe.
  • Znakami ewakuacyjnymi podświetlanymi – zalecane są w miejscach, w których drogi ewakuacyjne pozbawione są światła dziennego lub sztucznego przez dłuższe okresy, które uniemożliwiają naładowanie się materiału fotolumiscencyjnego.
  • Na przemian znakami ewakuacyjnymi fotoluminescencyjnymi i znakami ewakuacyjnymi podświetlanymi – np. w kinie, na sali kinowej można stosować znaki podświetlane, a na korytarzach i w przejściach – znaki fotoluminescenscyjne.

Dodatkowe oznakowania na drodze ewakuacyjnej

Dodatkowe oznaczenie, jakie dopuszcza norma PN-N-01256-5:1998 i które można wprowadzić na drodze ewakuacyjnej, to pasy z materiału fosforescencyjnego. Taśma w czarno-żółte pasy, a także podkłady z materiałów fosforescencyjnych mogą m.in. ułatwić identyfikację drzwi w pomieszczeniach i na drogach ewakuacyjnych, dostarczyć informacji o kierunku ewakuacji czy oznaczyć przeszkody na drodze (zwężenia, obniżenia, słupy).

Oznakowanie drogi pożarowej

Norma PN-N-01256-5:1998 wskazuje również, jak prawidłowo powinna być oznakowana droga pożarowa. Zgodnie z zapisami zawartymi w normie, droga pożarowa powinna być oznakowana znakami:

Znaki powinny być umieszczone po prawej stronie jezdni, na wysokości co najmniej 2 metry od nawierzchni drogi, na solidnych słupach, ramach, wysięgnikach czy bramach, w sposób który zapewni im widoczność i który nie budzi wątpliwości. Znaki na drodze pożarowej powinny być wykonane z materiałów odblaskowych lub fotoforescencyjnych. Każda zmiana kierunku drogi pożarowej wymaga umieszczenia znaku wskazującego na ten kierunek.

Udostępnij: