Osłony przeciwolśnieniowe U-19

Osłony przeciwolśnieniowe U-19

3 września 2019

Osłony przeciwolśnieniowe stosuje się, aby zapobiec oślepianiu przez pojazdy nadjeżdżające z przeciwka na drogach dwujezdniowych, np. autostradach, lub drogach równoległych. Jakie są rodzaje osłon? Jakie powinny spełniać wymagania i gdzie powinny być ustawiane?

Wyróżniamy osłony przeciwolśnieniowe naturalne, takie jak krzewy i drzewa, i sztuczne (pełne lub ażurowe). Jeżeli na odcinku zagrożonym olśnieniem występują drogowe bariery ochronne, należy je wykorzystać do zamontowania osłon przeciwolśniniowych.

Osłony przeciwolśnieniowe – wymagania

Osłony U-19 powinny:

  • Przeciwdziałać olśnieniu (na wysokości 1 metra nad powierzchnią jezdni).
  • Zapewnić osłonę na całym, zagrożonym olśnieniem odcinku drogi.

Osłony U-19 nie powinny:

  • Ograniczać widoczności.
  • Naruszać skrajni drogi.
  • Powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu.
  • Powodować zaśnieżania drogi.

Zasady umieszczania osłon przeciwolśnieniowych

Zaleca się, aby osłony przeciwolśnieniowe umieszczane były:

  • Między jezdniami dla przeciwnych kierunków ruchu na odcinku zagrożonym olśnieniem, w obrębie węzła, na łuku w planie przy pochyleniu podłużnym drogi do 2%, na którym odchylenie osi tego łuku od stycznej w odległości równej wymaganej na zatrzymanie jest większe niż szerokość pasa dzielącego zwiększona o 2 metry.
  • Wzdłuż łącznicy przylegającej do drogi w węźle, na której ruch pojazdów jest przeciwny do kierunku ruchu na drodze.
  • Między równolegle przebiegającymi drogami lub między drogą a torem kolejowym.
  • Między jezdnią drogi a urządzeniem obsługi uczestników ruchu, na którym ruch pojazdów widoczny z drogi odbywa się w przeciwnym kierunku.
  • W obrębie obiektów stałych, których oświetlenie powoduje olśnienie na drodze.

Jako osłony przeciwolśnieniowe mogą być stosowane w szczególności:

  • krzewy lub drzewa,
  • urządzenia wykonane z materiałów naturalnych lub sztucznych,
  • sztuczne formy terenowe, wały ziemne.
Udostępnij: