Oznakowanie SWGS – norma ISO 16069:2017

Oznakowanie SWGS – norma ISO 16069:2017

27 marca 2020

Oznakowanie SWGS powinno spełniać wymagania normy Norma ISO 16069:2017 (Graphical symbols – Safety signs – Safety way guidance systems).

W normie ISO 16069:2017 znajdują się wytyczne dla systemu niskiego oświetlania. Wytyczne te odnoszą się do projektu, instalacji oraz do wykonania znaków SWGS 0 zarówno fotolumienscencyjnych, jak i elektrycznych.

Norma ISO 16069:2017 a norma ISO 7010:2012

Oznakowanie SWGS, zgodne z normą, pozwala na sprawne i bezpieczne wydostanie się z budynku w razie pożaru. System znaków niskiego oświetlenia jest spójny i zrozumiały, bez względu na kulturę czy język, którym posługują się ludzie. Co ważne – symbole oznakowania SWGS muszą być zgodne z normą ISO 7010:2012.

Oznakowanie SWGS

Spójność oznakowania

Oznakowanie SWGS musi być spójne – tylko wówczas można sprawnie przeprowadzić ewakuację. Oznaczenia powinny być możliwie nieprzerwane wyznaczać granicę drogi ewakuacyjnej i dawać jednoznaczne informacje, jak z dowolnego miejsca budynku dostać się do wyznaczonego miejsca zbiórki.

Jak rozmieszczać znaki?

Częstotliwość, z jaką powinny być umieszczane znaki bezpieczeństwa i wskaźniki kierunkowe, powinna być określona na podstawie oceny ryzyka. Należy przy tym wziąć pod uwagę, że:

  • maksymalne odstępy dla znaków ewakuacyjnych nie powinny przekraczać 10 m;
  • maksymalne odstępy dla znaczników kierunkowych nie powinny przekraczać 5m.

Wszędzie, gdzie jest to możliwe, znaki wysokie i pośrednie powinny być powtarzane również w niskich lokalizacjach.

Zanik luminacji – minimalne wymagania dla oznakowania SWGS

  • dla czasu zaniku luminacji 10 minut – luminacja 140 mcd/m2;
  • dla czasu zaniku luminacji 60 minut – luminacja 10 mcd/m2;
  • dla czasu zaniku luminacji 1800 minut – luminacja 0,3 mcd/m2.

Oznakowanie SWGS – o czym należy pamiętać?

Przy instalowaniu oznakowania SWGS należy wziąć pod uwagę różne czynniki:

  • przewidywaną liczbę osób, która będzie korzystać z drogi ewakuacyjnej;
  • demografię osób znajdujących się w budynku;
  • rodzaje aktywności prowadzone w danym miejscu;
  • przewidywany czas, w jakim można zorganizować ewakuację (plus możliwe opóźnienia);
  • rodzaj, wielkość i lokalizację budynku;
  • jak skomplikowana jest droga ewakuacyjna, czy istnieje możliwość, że osoby ewakuowane zgubią się przy zmianie kierunku drogi ewakuacyjnej;
  • zagrożenia, które mogą wystąpić podczas poruszania się po drodze ewakuacyjnej;
  • szczególne warunki zagrożenia, które mogą spowodować konieczność ewakuacji;
  • czy występują dodatkowe systemy wpływające na sprawną ewakuację, np. plany budynku czy piętra;
  • jakie kombinacje znaków ułatwią ewakuację w szczególnych warunkach (np. dym, duże zatłoczenie, trzęsienie ziemi, przeszkody na drodze ewakuacyjnej).
Udostępnij: