Stałe urządzenia gaśnicze

Stałe urządzenia gaśnicze

20 stycznia 2017

          Przepisy bezpieczeństwa pożarowego to bardzo rozbudowana i skomplikowana gałęź regulacji prawnych obowiązujących w Polsce. Dane przepisy możemy znaleźć w różnych ustawach i rozporządzeniach. Dzisiaj przybliżymy jedno z ważnych zagadnień. Stałe urządzenia gaśnicze – czym są, jak je dzielimy i kiedy je stosujemy wg przepisów.

Urządzenia gaśnicze możemy podzielić na te zintegrowane na stałe z budynkiem i przenośny sprzęt ochrony przeciwpożarowej. Pojęcie stałe urządzenia gaśnicze odnosi się do urządzeń przeciwpożarowych, które są trwale związane z obiektem budowlanym, samoczynnie uruchamiane po wykryciu pożaru, posiadające własny zapas środka gaśniczego, które przekazują informację o zaistniałym pożarze odpowiednim jednostkom.

Stałe urządzenia gaśnicze:

  • instalacje tryskaczowe,
  • instalacje zraszaczowe,
  • stałe urządzenia gaśnicze gazowe,
  • instalacje pianowe,
  • instalacje proszkowe,
  • instalacje mgły wodnej,
  • instalacje wykrywania i gaszenia iskier,
  • instalacje redukcji zawartości tlenu (inertyzujące).

Schemat instalacji tryskaczowej

Na rynku można znaleźć wiele rodzajów stałych urządzeń gaśniczych, oddziaływujących w różny sposób na pożar. Obiektom budowlanym pełniącym różne funkcje dedykowane są odpowiednie środki gaśnicze. Jak wybrać właściwy rodzaj?

Czy jest uniwersalna metoda gaszenia pożarów?

Pożary można gasić na wiele sposobów – obniżenie temperatury materiału palnego lub ognia, przerwanie dopływu tlenu, zastosowanie środków chemicznych wpływających na proces spalania, fizyczne oddzielenie materiału palnego od ognia.

Trójkąt spalania – w jaki sposób powstaje pożar.

Gaszenie wodą

Materiały stałe są schładzane w zetknięciu z wodą, obniżana jest temperatura płomieni, dzięki czemu ulega redukcji cieplnej promieniowanie zwrotne. Poza tym powstaje para wodna, która oddziela tlen zawarty w powietrzu od ognia i powstrzymuje rozpowszechnianie się pożaru.

Zastosowanie piany do gaszenia

Kolejnym sposobem jest zastosowanie pokrycie pianą z wodnego roztworu środka pianotwórczego podczas gaszenia pożaru rozlewiska cieczy palnej. Piana izoluje i ogranicza dostęp powietrza – utleniacza, do powierzchni palącego się materiału, a także uniemożliwia przedostanie się palnych gazów i oparów do strefy spalania. Jeżeli temperatura zapłonu materiału palnego jest wyższa od temperatury piany, ciecz schładza się i ciśnienie pary spada, a jeśli palna ciecz jest rozpuszczalna w wodzie tak jak np. alkohol następuje rozcieńczenie przez wodę wytrąconą z piany pod wpływem temperatury i ciśnienie pary materiału palnego spada.

Różne środki gaśnicze mają różną specyfikę przeciwdziałania pożarowi i służą do gaszenia różnych materiałów palnych, ważne by wybrać odpowiedni do potrzeb danego obiektu budowlanego.

Bezpieczeństwo ppoż – kto jest odpowiedzialny?

Odpowiedzialność za spełnienie obowiązków z zakresu bezpieczeństwa pożarowego i ochrony przeciwpożarowej spoczywają na właścicielu, zarządcy bądź na użytkowniku danego budynku zazwyczaj nie posiadających wystarczającej wiedzy z zakresu przepisów ppoż. W zależności od przeznaczenia obiektu budowlanego oraz jego wielkości sporządza się odpowiednie instrukcje postępowania podczas pożaru, ale również instrukcje w jaki sposób budynek należy zabezpieczyć na wypadek jego wystąpienia. W polskim prawie wyróżniamy: Instrukcję Bezpieczeństwa Pożarowego, Instrukcję przeciwpożarową i Instrukcję postępowania na wypadek pożaru.

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego

Sporządzenie instrukcji bezpieczeństwa pożarowego (instrukcji ppoż), należy do czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, które, zgodnie z art. 4 ust 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
przeciwpożarowej – (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z późn. zm.), mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje. Ponieważ opracowanie instrukcji bezpieczeństwa pożarowego – instrukcji ppoż., nie wykracza poza zakres obowiązków właściciela budynku, obiektu budowlanego lub terenu wynikających z art. 4 ust 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z późn. zm.), przedmiotowe instrukcje ppoż. mogą opracowywać osoby posiadające co najmniej kwalifikacje, o których mowa w art. 4 ust. 2b ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, a więc wykształcenie średnie i ukończone szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej lub mieć tytuł zawodowy technika pożarnictwa, bądź mieć ukończone studia wyższe w tym zakresie i uzyskać tytuł inżyniera pożarnictwa.

Bezpieczeństwo pożarowe – akty prawne

Pozostałe akty prawne dotyczące bezpieczeństwa pożarowego:

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą z zakresu znaków i sprzętów ochrony przeciwpożarowej:





Udostępnij: